Η Μεγάλη Επίκληση – Η Σημασία και η Σπουδαιότητά της

Η Μεγάλη Επίκληση – Η Σημασία και η Σπουδαιότητά της

Πρόθεσή μου αυτόν τον χρόνο είναι να συγκεντρωθείτε πάνω στη νέα Επίκληση από τη σκοπιά που ενσωματώνει τη θεία πρόθεση και συνοψίζει τα συμπεράσματα της σκέψης του πλανητικού Λόγου.

Είναι η πιο αφηρημένη μορφή διαλογισμού που σας έχει ποτέ παρουσιασθεί. Η έννοια της Επίκλησης αυτής έχει εκφρασθεί με όρους που σε κάποιο μέτρο είναι κατανοητοί στο μέσο άτομο, εξαιτίας των οικείων της φράσεων που βασίζονται σε πολλούς όρους των Γραφών. Αλλά οι αληθινές εσωτερικές επιπτώσεις και σημασίες έχουν πολύ βαθιά σπουδαιότητα και δεν είναι επιφανειακά εμφανείς. Σας προκαλώ να διεισδύσετε δια του διαλογισμού βαθύτερα στη ζωτική έννοια αυτών των λέξεων, των εκπληκτικών αυτών λέξεων. Ενσωματώνουν, όσο είναι δυνατόν στη σύγχρονη γλώσσα, μια φόρμουλα που ήταν στη διάθεση της Ιεραρχίας από τότε που θεμελιώθηκε στη Γη, αλλά που μόνο τώρα είναι διαθέσιμη για χρήση, εξαιτίας του σημείου εξέλιξης που έφτασε το ανθρώπινο γένος.

Το θαύμα των μαντρικών αυτών στροφών είναι ότι είναι κατανοητές στα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας και στα μέλη του Βασιλείου του Θεού. Σημαίνουν κάτι για τον συνήθη άνθρωπο και η σημασία αυτή είναι καλή, δυναμική και χρήσιμη’ σημαίνουν κάτι άλλο για τον άνθρωπο επί της Δοκιμαστικής Ατραπού, γιατί αυτός προσδίδει στις λέξεις μια βαθύτερη και πιο εσωτερική έννοια απ’ ό,τι είναι εφικτό στον άνθρωπο που είναι ολοκληρωτικά πολωμένος στην κατώτερη φύση του’ οι λέξεις αυτές σημαίνουν κάτι άλλο ακόμη για τον μαθητή που συνδέεται και λειτουργεί συνειδητά σ’ ένα Άσραμ’ στους μυημένους και στα πρεσβύτερα Μέλη της Ιεραρχίας μεταδίδουν μια ακόμη ανώτερη και περιεκτικότερη σημασία.

[…]

Ας παραθέσω εδώ την Επίκληση:

Η Μεγάλη Επίκληση – The Great Invocation

Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού

Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων.

Το Φως ας κατέλθει στη Γη.

Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού

Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.

Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη.

Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή

Ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων –

Ο σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων

Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί

Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

Καθεμία απ’ τις τέσσερις στροφές αναφέρεται στη μια ή την άλλη από τις τρεις όψεις της θείας ενέργειας, μαζί με μια αναφορά στην ανθρωπότητα καθαυτή όπου συναντώνται οι τρεις, είναι δυναμικότητες σε λανθάνουσα κατάσταση και τελικά αναπτύσσονται στην πλήρη άνθηση της θειότητας, με τις τρεις γραμμές να εκφράζονται τέλεια.

[…]

Στην πρώτη τριάδα σειρών έχετε αναφορά στη Διάνοια του Θεού σαν εστιακό σημείο του θείου φωτός. Αναφέρεται στην ψυχή όλων των πραγμάτων. O όρος “ψυχή”, με την κύρια της ιδιότητα της φώτισης, περιλαμβάνει την άνιμα μούντι, τη ζωική ψυχή, την ανθρώπινη ψυχή και εκείνο το ολοκληρωμένο σημείο φωτός που θεωρούμε σαν την “επισκιάζουσα” ψυχή της ανθρωπότητας. Είναι μια όψη της θείας εκδήλωσης στην οποία αναφέρθηκε ο μεγάλος αυτός Υιός του Θεού όταν (ως Σρι Κρίσνα) δήλωσε: “Έχοντας διαπεράσει ολόκληρο το σύμπαν με ένα τμήμα του εαυτού Μου, παραμένω”. Το τμήμα αυτό είναι η ψυχή όλων των πραγμάτων. Η ψυχή αυτή φέρνει φως και απλώνει φώτιση.

Στη δεύτερη τριάδα σειρών εφελκύεται η Καρδιά του Θεού και εξετάζεται το εστιακό σημείο της αγάπης. Αυτή η “καρδιά” του εκδηλωμένου κόσμου είναι η Ιεραρχία – ο μεγάλος αυτός διαβιβαστικός πράκτορας της αγάπης σε κάθε μορφή της θείας εκδήλωσης. Δε χρειάζεται να επιμείνω στην ουσιαστικά “αγαπητική φύση” της Ιεραρχίας’ πολλά γράφτηκαν γι’ αυτήν’ πολύ λίγα κατανοήθηκαν’ πολλά ειπώθηκαν για την αγάπη και αρκετά δεν έγιναν αντιληπτά ως προς το έργο που αντιμετωπίζει η Ιεραρχία καθώς μεταδίδει αγάπη. Η αγάπη είναι ενέργεια που πρέπει να φτάσει στις καρδιές των ανθρώπων και που πρέπει να γονιμοποιήσει την ανθρωπότητα με την ποιότητα της αγαπητικής-κατανόησης – αυτή είναι εκείνο που εκφράζεται όταν αγάπη και νοημοσύνη έρθουν σε επαφή.

Στην τρίτη τριάδα σειρών έχουμε αναφορά στη Σαμπάλλα – “το Κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή” – το κέντρο απ’ όπου η Ιεραρχία αντλεί τη ζωή της όπως αντλεί την παρόρμησή της για υπηρεσία από την ανθρωπότητα. Γνωρίζετε καλά ότι στις γραμμές αυτές υπάρχει η ένδειξη πως η ίδια η ανθρωπότητα δεν μπορεί προς το παρόν να συλλάβει τον σκοπό του Σανάτ Κουμάρα. Μόνο προχωρημένα Μέλη της Ιεραρχίας και μυημένοι του τρίτου τουλάχιστον βαθμού (του πρώτου βαθμού της Στοάς του Σείριου) έχουν κάποια ιδέα ως προς τη φύση του σκοπού που υπόκειται του Σχεδίου. Συλλογισθείτε αυτή τη φρασεολογία.

Έχοντας επικαλεσθεί τις τρεις όψεις ή δυναμικότητες της Διάνοιας, της Αγάπης και της Θέλησης, στην τέταρτη τριάδα σειρών έχουμε την ένδειξη της αγκυροβόλησης όλων αυτών των δυνάμεων στην ανθρωπότητα καθαυτή, “το Κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων”. Εδώ και μόνο εδώ βρίσκεται η υπόσχεση του μέλλοντος και η ελπίδα και η ευκαιρία του. Εδώ και μόνο εδώ μπορούν όλες οι θείες ποιότητες –σε χρόνο και χώρο– να εκφρασθούν και να εκπληρωθούν’ εδώ και μόνο εδώ μπορεί αληθινά να γεννηθεί η αγάπη, να λειτουργήσει σωστά η νοημοσύνη και να καταδείξει η Θέληση του Θεού την αποτελεσματική της καλή θέληση. Μέσω της ανθρωπότητας, μόνης και αβοήθητης (εκτός από το θείο Πνεύμα σε κάθε ανθρώπινο ον), μπορεί να “σφραγισθεί η πύλη του κακού”. Δεν είναι ο Σανάτ Κουμάρα που σφραγίζει αυτή τη θύρα’ δεν είναι η Ιεραρχία που απωθεί το κακό πίσω στον τόπο απ’ όπου ήρθε. Είναι η αγωνιζόμενη, ανατείνουσα και δεινοπαθούσα ανθρωπότητα εκείνη στην οποία ανατέθηκε το έργο και η ανθρωπότητα, αδελφέ μου, είναι επαρκής για το έργο.

Η δήλωση αυτή γεννιέται πάντα στο νου Εκείνων που χρησιμοποιούν εξαιρετικά δυναμικά την Επίκληση’ χρησιμεύει για να εστιάσει και να αγκυροβολήσει τις επικληθείσες ενέργειες στο ανθρώπινο βασίλειο. Αυτό είναι το έργο Τους. Από το σημείο αυτό η ανθρωπότητα επωμίζεται το εγχείρημα.

Η Επίκληση αυτή είναι επίσης μοναδική με την έννοια ότι επικαλείται και τις τρεις θείες όψεις. Είναι συνθετική στην προσέγγισή της. Είναι η πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία που συμβαίνει αυτό. Η ανάπτυξη της ανθρωπότητας μέχρι τώρα δεν εγγυόταν μια τέτοια εκφώνηση.

Θιβετανός Διδάσκαλος Djwal Khul / Alice Bailey, “Μαθητεία στη Νέα Εποχή ΙΙ”

Όταν επικαλούμαστε τη Διάνοια του Θεού και λέμε: “Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων, το φως ας κατέλθει στη Γη”, εκφράζουμε μια απ’ τις μεγάλες ανάγκες της ανθρωπότητας και –αν η επίκληση και προσευχή σημαίνει κάτι– η απάντηση είναι βέβαιη και σίγουρη. Όταν συναντούμε σ’ όλους τους ανθρώπους σε κάθε εποχή, σε κάθε ηλικία και σε κάθε κατάσταση την παρότρυνση να εκφράσουν μια δέηση προς το αόρατο πνευματικό Κέντρο, υπάρχει η σαφής βεβαιότητα ότι ένα τέτοιο Κέντρο υπάρχει. Η επίκληση είναι τόσο αρχαία όσο και τα βουνά ή τόσο παλιά όσο και η ίδια η ανθρωπότητα’ δε χρειάζεται συνεπώς κανένα άλλο επιχείρημα για τη χρησιμότητά της ή τη δυναμικότητά της.

Η συνήθης επικλητική δέηση ήταν ως τώρα ιδιοτελής στη φύση της και πρόσκαιρη στη διατύπωσή της. Οι άνθρωποι προσεύχονταν για τον εαυτό τους’ επικαλούνταν τη θεία βοήθεια για εκείνους που αγαπούσαν’ έδιναν μια υλική ερμηνεία στις βασικές τους ανάγκες. Η επίκληση που μας δόθηκε πρόσφατα απ’ την Ιεραρχία, είναι μια παγκόσμια προσευχή’ δεν περιέχει προσωπική έκκληση ή προσωρινή επικλητική παρόρμηση’ εκφράζει την ανάγκη της ανθρωπότητας και διαπερνά όλες τις δυσκολίες, αμφιβολίες και αμφισβητήσεις –κατευθείαν στη Διάνοια και την Καρδιά του Ενός μέσα στον Οποίο ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε– Εκείνου που θα παραμείνει μαζί μας μέχρι το τέλος του ίδιου του χρόνου και “μέχρις ότου και ο τελευταίος κουρασμένος προσκυνητής βρει το δρόμο του για το σπίτι”.

Αλλά η επίκληση δεν είναι ασαφής ή νεφελώδης. Εκφράζει τις βασικές σημερινές ανάγκες του ανθρώπινου γένους – την ανάγκη για φως και αγάπη, για κατανόηση της θείας θέλησης και για το τέλος του κακού. Λέει θριαμβευτικά: “Το φως ας κατέλθει στη γη’ είθε ο Χριστός να γυρίσει στη γη’ ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων’ το Σχέδιο ας σφραγίσει την πύλη του κακού”. Τα συνοψίζει κατόπιν όλα αυτά με τα σαλπιγκτήρια λόγια: “Το φως, η αγάπη και η δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη”. Η έμφαση τίθεται πάντα στον τόπο της εμφάνισης και της εκδήλωσης: τη Γη.

Ήδη η Επίκληση αυτή κάνει πολλά για ν’ αλλάξει τις παγκόσμιες υποθέσεις – πολύ περισσότερα απ’ ό,τι φαίνονται στα μάτια σας. Πολλά μένουν ακόμη να γίνουν. Θα ζητούσα από όλους τους σπουδαστές, απ’ όλους τους ανθρώπους της καλής θέλησης και από όλους όσους συμμετέχουν στο έργο των Τριγώνων και βοηθούν στη δόμηση του δικτύου του φωτός και της καλής θέλησης, να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για τη διάδοση της χρήσης της Επίκλησης.

[…]

Η Επίκληση δόθηκε απ’ τα ενωμένα Άσραμ των Διδασκάλων και από ολόκληρη την Ιεραρχία’ χρησιμοποιείται από τα Μέλη της με σταθερότητα, ακρίβεια και δύναμη. Θα συντείνει στην ολοκλήρωση των δύο μεγάλων κέντρων: της Ιεραρχίας και της Ανθρωπότητας και στη σύνδεση αμφότερων κατά ένα νέο και δυναμικό τρόπο με το “κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή”.

Σας ζητώ λοιπόν στη διάρκεια των προσεχών ετών να ετοιμασθείτε να χρησιμοποιείτε και να διανέμετε την Επίκληση και να την καταστήσετε κύριο εγχείρημα. Θα ήθελα να καλέσετε όλους τους ανθρώπους σε κάθε χώρα του κόσμου (που είστε σε θέση να πλησιάσετε) για μια από κοινού εκφώνηση της Επίκλησης την ίδια μέρα σε κάθε χώρα. Θα σας ζητούσα να συγκεντρώσετε όλα όσα είπα ή έγραψα για την Επίκληση και έπειτα να συντάξετε ένα σύντομο εγχειρίδιο για τη χρήση και τον σκοπό της, δίνοντας ένα αντίγραφο στα χέρια όλων όσων είναι πρόθυμοι να τη χρησιμοποιήσουν. Η κατανόηση της προέλευσης, της έννοιας και της δυναμικότητάς της θα την καταστήσει πιο αποτελεσματική.

Θιβετανός Διδάσκαλος Djwal Khul / Alice Bailey, “Ακτίνες και Μυήσεις”