Γνώση, Αλήθεια και Πίστη

O ΚΥΡΙOΣ ΒOΥΔΔΑΣ ΕΙΠΕ:

 

“… ότι δεν πρέπει να πιστεύουμε σε κάτι που ειπώθηκε απλώς επειδή ειπώθηκε· ούτε στις παραδόσεις επειδή κληρονομήθηκαν από την αρχαιότητα· ούτε στις φήμες σαν φήμες· ούτε σε κείμενα σοφών επειδή γράφτηκαν από σοφούς· ούτε σε φαντασίες που υποψιαζόμαστε ότι τις εμνευσθήκαμε από κάποιο Ντέβα (δηλαδή σε υποτιθέμενη πνευματική έμπνευση)· ούτε σε συμπεράσματα που προέκυψαν από κάποια τυχαία παραδοχή που κάναμε· ούτε σε ό,τι φαίνεται να είναι αναλογικά αναγκαίο· ούτε σε ό,τι βασίζεται στην απλή αυθεντία των εκπαιδευτών ή των δασκάλων μας. Όμως οφείλουμε να πιστέψουμε όταν το κείμενο, το δόγμα, το απόφθεγμα επικυρώνεται από τη λογική και τη συνείδησή μας. “Γι’ αυτό”, καταλήγει, “σας δίδαξα να μην πιστεύετε απλώς και μόνο επειδή ακούσατε, όταν όμως πιστέψετε συνειδητά, τότε να δράσετε με συνέπεια και χωρίς περιορισμούς.”

 

 

(Μυστική Δοξασία, Τομ. ΙΙΙ, σελ. 401)

Alice Bailey, Εισαγωγή, “Μύηση: Ανθρώπινη και Ηλιακή”