Ποιήματα του Kabir

[…]

 

XXVI

 

Όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από το ΟΜ.

Η αγάπη είναι το σώμα Του.

Είναι χωρίς σχήμα, χωρίς ποιότητα, χωρίς παρακμή’

αναζήτησέ την ένωση σου μ’ Αυτόν.

Αυτός ο απροσδιόριστος Θεός παίρνει μύριες μορφές

στα μάτια των δημιουργημάτων Του:

είναι αγνός και άφθαρτος,

η μορφή Του είναι άπειρη και ανεξερεύνητη,

χορεύει εκστασιασμένος και κύματα μορφών

ξεπηδούν από το χορό Του.

Το σώμα και το πνεύμα ξεχειλίζουν από ευτυχία

όταν τ’ αγγίζει η απέραντη χαρά Του.

Εισδύει σε κάθε συνείδηση, σε κάθε χαρά, σε κάθε οδύνη’

δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος’

κρατά το Παν μέσα στη Μακαριότητά Του.

 

 

[…]

 

LXXXIX

 

Υπάρχει κάποιος σοφός για ν’ ακούσει τη γιορτινή μουσική

που ανεβαίνει στον ουρανό;

Γιατί Αυτός, η Πηγή κάθε μουσικής, γεμίζει όλα τ’ ανθρώπινα δοχεία

και παραμένει κι ο Ίδιος γεμάτος.

Αυτός που ζει σωματικά αλλοιώνεται συνεχώς

γιατί το αντικείμενο των αναζητήσεών του είναι ατελές,

γιατί επιδιώκει αυτό που είναι ένα μέρος’

αλλά πάντα ξεπηδά όλο και πιο βαθιά ο ήχος:

“Αυτός είναι εκείνο – εκείνο είναι Αυτός”’

ενώνοντας σε κράμα την αγάπη και την απάρνηση.

Ο Καμπίρ λέει: “Ω αδερφέ! αυτός είναι ο Ύψιστος Λόγος”.

 

 

Kabir, Ποιήματα